Nurt w sztuce europejskiej, a w późniejszym czasie także amerykańskiej, zapoczątkowany pod koniec wieku XIX przez paryskich studentów sztuki. Sztandarową datą dla impresjonizmu jest rok 1874, kiedy to ma miejsce pierwsza wystawa zorganizowana w atelier fotograficznym Nadara. Kolejne siedem wystaw dało jasno do zrozumienia, że kończy się obowiązujący wcześniej akademizm.
   Impresjonizm stawiał sobie za zadanie uchwycenie tego co ulotne. Artyści mieli ukazać moment, zatrzymać go w swoim dziele, jak na zdjęciu. Ważne było przedstawienie lekkości, a także pewnej dynamiki, uchwycenia człowieka w sytuacji rzadko spotykanej. Takie odzwierciedlenie rzeczywistości miało działać na zmysły, zachwycać i sprawiać wrażenie spokoju.
   Sama nazwa tego nurtu została przewrotnie nadana przez jednego z krytyków i dziennikarza Louis Leroya, który ironiczne zaczerpnął ją od tytułu obrazu „Impresja, wschód słońca” Cloude’a Moneta.
   Impresjonizm to przede wszystkim światło. To jego przemiany miały duży wpływ na ukazywane przez artystów obrazy. Malarze musieli, bowiem ukazać dokładny obraz tego, co zarejestrowały ich oczy, również cienie i łuny światła. Stąd też duża różnorodność pejzaży, które zdominowały wyraźnie inne kompozycje. Trudno spotkać sceny batalistyczne, historyczne czy religijne. Artyści pracowali na powietrzu i musieli robić to szybko, ponieważ natura szybko zmienia się. Ich zadaniem było uwiecznić zmienność przyrody, jej ruch, ekspresję oraz płynność.
   Dany stan przyrody był zmienny, dlatego malarze często uwieczniali to samo miejsce o różnych porach dnia, a także roku. Dzięki temu mogli ukazać serie zmian, jakie zachodzą w tym samym miejscu i pokazać zmienność przyrody. Zabiegi takie przeprowadzał zwłaszcza Monet, który tworzył tzw. „serie”.

Lista dostępnych obrazów impresjonistycznych namalowanych ręcznie, farbami olejnymi na płótnie: