Odejście od klasycznego naśladownictwa i doskonałego odzwierciedlenia rzeczywistości przyniósł na początku XX wieku Kubizm. Ten nowy kierunek w sztuce, głównie jednak w malarstwie i rzeźbie, przyniósł świeżość jakiej w całej historii sztuki jeszcze nie było. Wszystko dzięki koncepcji Pabla Picasso i Georgesa Braque’a. Wprowadzili oni sztukę koncepcyjną. Sama nazwa kierunku pochodzi z łaciny i oznacza kostkę, sześcian. Inspiracją do wypracowania nowego podejścia do przestrzeni malarskiej, transformacji obiektu i interpretacji rzeczywistości była dla twórców sztuka staroiberyjska i plemienne maski afrykańskie oraz niektóre dzieła Paula Cezanne'a. Picasso i Braque pracowali oddzielnie, jednak w pewnym momencie połączyli swoje siły, aby stworzyć podstawy kubizmu analitycznego i syntetycznego. Głównym celem kubistów było wydobycie stereometrycznej struktury przedmiotu. Aby to osiągnąć często stosowali geometryzację oraz odrzucenie perspektywy. Najpierw wpisywano daną formę w kształt sześcianu, a następnie rozbijano te strukturę na mniejsze figury: walce, stożki, kule. Tematem najsłynniejszego obrazu kubistycznego „Panny z Awinionu” byli ludzie, jednak kubiści ukazywali w swoich pracach martwe natury. 
   Można wyróżnić 3 fazy kubizmu. Pierwsza z nich wiąże się z odrzuceniem perspektywy i geometryzacją przedstawianych przedmiotów. Faza ta nosi nazwę prekubizm. Kolejny etap to faza analityczne, w której twórcy zajęli się rozbiciem form przedmiotu i jego dekompozycją. Ostatnim etapem jest faza syntetyczna. W tym czasie wprowadzono collage oraz odkreślano konstrukcję obrazu. Przywrócono także kolor. Dzięki kubizmowi możliwy był rozwój takich kierunków jak konstruktywizm, futuryzm czy ekspresjonizm. Przyczynił się także do rozwoju Pierwszej Awangardy.

Poniżej możecie Państwo obejrzeć i kupić obrazy olejne, ręcznie namalowane na płótnie w stylu kubistycznym: